Skończyła się piosenka...A po niej nie zaczęła się następna.
Oczywiście skorygowałam ten błąd od razu i już po chwili z głośników słychać było głos Amy Lee. Niepokój też zniknął, ale pozostała refleksja. W jaki sposób chwila ciszy zaburzyła mi... rzeczywistość?
Mam wrażenie, że cisza sprowadziła mnie na ziemie. Wcale nie było tak, że leżałam wsłuchana w melodie i nagle dramat... koniec... powrót do "żywych". Nie. Moja reakcja o tyle mnie zdziwiła, że - ogarniając notatki, pisząc na facebooku i sprawdzając funpage nagle, znikąd zjawił się niepokój i dopiero po chwili zorientowałam się, że niepokój wziął się z braku. Z braku muzyki, na której de facto nie skupiałam całej swojej uwagi. A jednak, w chwili gdy nastąpiła cisza przerwałam wszystkie czynności, by sprawdzić co jest nie tak.
Wiecie co? Dziwne uczucie.
Z drugiej strony sytuacja uświadomiła jak bardzo - mimo wszystkich zajęć- potrzebna mi muzyka.
Teraz już pilnuje, żeby przerw nie było.



